Vazgeçmenin vakti gelmişti belki de.
Bir daha biz diye bir şey olmayacaktı.
Yaşanmışlıklarımız unutulacaktı belki de.
İçtiğimiz kahvelerin hatrı kalmayacak,
Oturduğumuz kafelerin eski neşesi olmayacaktı.
Gezdiğimiz caddeler bir daha el ele göremeyecekti bizi,
Telefonu eski heyecanımla elime alamayacaktım,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta