Ah zaman ah
Belki saclarımdaki beyazdın
Belkide dizlerimdeki derman
yoksa içtiğim sigaramın dumanımıydın.
yoksa nefes alamadığım günlerin acısımıydın
Neydin sen neydin de gelip gecdin rüzgarlar gibi yüreğimden
Gönlüm yara sarmış kalbim kırık bir ok olmuş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta