Denizin kokusu sarar her yanımı,
Simit satıcısı, vapurda bir yanımda,
Çayın buharı duman gibi süzülür,
Ve martılar, hayallerimle süzülen kuşlar gibi.
Vapur kıyıya yaklaşırken sessizce,
Denizden gelen rüzgar, saçlarımı okşar,
Bir yudum çay, bir parça simit,
Ve sen, gözlerimde kaybolan her şey.
Martılar uçuşur, seninle ben gibi,
Bir arada ama mesafede hep bir hüzün var,
Deniz derin, ama aşkın denizi bambaşka,
Gözlerimdeki buğulu su, her hatırladığımda akar.
Vapur yanaştı, ama biz hala uzak,
Birlikte olmasak da, seninle her an buradayım,
Simit'in kokusu, çayın tadı,
Hepsi seninle bu şehri sevmenin en güzel yolu.
Martılar geçer, vapur yine uzaklaşır,
Ama gözlerimde senin resmin hep durur,
Bir yudum çayda kaybolan her an,
Ve Simit'in kırıntıları, seni hatırlatır her zaman.
Ellerim titrer, ama ne fark eder ki?
Deniz, vapur, simit, çay ve martılar,
Bunlar hep seni hatırlatan şeyler,
Ve ben, seni sevmenin en güzel haliyle,
İstanbul'un sokaklarında dirilirim.
Kayıt Tarihi : 10.2.2026 00:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İstanbul boğazında vapurla yolculuk yapan bir zat, sevgilisini etki altında hatırlamakta, enteresan duygular içinde gözyaşı akıtmakta, eskiye özlem duymakta, sevgilisine olan uzaklığı üzerine ölü toprağı serpmiş, adeta ruh olmuş, tekrar sevebilirse dirilişe kavuşacağını ifade ediyor.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!