Kırık bir aynadan bakıyorum yüzüme; umudu kırılmış bir halk görüyorum göz bebeklerimde.
Sesler yükseliyor bir yerlerden,
derin korkular üzerine.
Oysa korkuya yer yok demişti bütün elleri nasırlı ve kalemleri keskin ustalar.
Nasıl ki korkmuyorsa bir at bir nalbantın çekiç seslerinden ve kerpeten kesiklerinden, sen de korkmamalısın hürriyetini istemekten.
Uyan artık bir sabah;
yüzünde kaybolsun bütün korkular.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta