Kırık bir aynadan bakıyorum yüzüme; umudu kırılmış bir halk görüyorum göz bebeklerimde.
Sesler yükseliyor bir yerlerden,
derin korkular üzerine.
Oysa korkuya yer yok demişti bütün elleri nasırlı ve kalemleri keskin ustalar.
Nasıl ki korkmuyorsa bir at bir nalbantın çekiç seslerinden ve kerpeten kesiklerinden, sen de korkmamalısın hürriyetini istemekten.
Uyan artık bir sabah;
yüzünde kaybolsun bütün korkular.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta