Kırık bir aynadan bakıyorum yüzüme; umudu kırılmış bir halk görüyorum göz bebeklerimde.
Sesler yükseliyor bir yerlerden,
derin korkular üzerine.
Oysa korkuya yer yok demişti bütün elleri nasırlı ve kalemleri keskin ustalar.
Nasıl ki korkmuyorsa bir at bir nalbantın çekiç seslerinden ve kerpeten kesiklerinden, sen de korkmamalısın hürriyetini istemekten.
Uyan artık bir sabah;
yüzünde kaybolsun bütün korkular.
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta