Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ekmek,aş
olan
tasada,kederde
yoldaş
evinde anadır,
anadır ana
her zaman
hatırlanmalı
kadın olan
yine ana
kutlarım,dost yüreğinizi,kalem sesiniz daim olsun başkanım
sevgiyle kalın e mi
ayrılmaz ikilidir erkekle kadın...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta