"bir Umut Kadar Yakınsın"

"BİR UMUT KADAR YAKINSIN"
Gecenin sessizliğinde pencereden dışarı bakıyordu kadın
Gökyüzü simsiyah,ama içinde bir yıldız inatla parlıyordu,
Küçük bir ışık
Belki umut,belki de unutulmamış bir kalbin işaretiydi

Bir süredir sessizdi,konuşmuyordu kimseyle,
Hayat onu yormuştu,ama hâlâ hayata kırgın değildi,
Çünkü içinden bir ses hep fısıldadı,
"Geçecek... Her şey gibi bu da geçecek"

Bir gün, tesadüf gibi başlayan bir sohbetle tanıştı onunla
Ne planlıydı ne de hesaplı.
Ama bazı insanlar vardır ya,gelir ve sessizce hayatına dokunur
İşte o da öyleydi,bir selamla başlayan cümle,bir ömre değecek kadar anlamlı olmuştu

Gün boyunca konuşurlardı,kelimeler uzar,saatler erir,zamanın anlamı kalmazdı
Oysa ikisi de biliyordu,bu hikâye kolay olmayacaktı
Arada yollar,engeller,hatta belki imkânsızlıklar vardı
Ama kalp hiçbirini umursamıyordu

Kadın dua eder gibi adını fısıldardı sürekli
"Varsın..." derdi."Uzakta da olsan,varsın ya yeter."
Çünkü bazen bir insanın varlığı bile hayatı güzelleştirir
Ne dokunmak gerekiyordu,ne görmek
Sadece bilmek yeterliydi,o da hissediyor beni

Zaman geçti, hayat yine bildiği gibi çetin yollar sundu
Ama o artık yanlız değildi
Bir ses vardı, uzaktan gelen bir nefes
Her "Nasılsın?” kelimesinde kalbine dokunan bir sıcaklık

Ve o an anladı;
Bazı insanlar,hayata yeniden inanman için gönderilir,
Bazı duygular,seni hayata döndürür
Bazı sevgiler,hiçbir şeye benzemez

Bi anda gülümsedi kadın,çayını aldı eline, gökyüzüne baktı
"Teşekkür ederim." dedi sessizce
Gelmen bile güzeldi,
Çünkü sen, karanlığımın içindeki en parlak yıldızsın

03.11.2025