Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
dstum şiirin güzel olmuş tebrik ederim
umut varsa ne güzeldir beklemek eğer yoksa beklemeler ıstırap olur..yüreğinize sağlık...
yüreğinize sağlık başarılı anlatımınız için kutlarım.şaire saygılar..
belkihiç düşünmedin giderken
bir ışığın insana umut olduğunu
ben parelendim
lamba ışımakta halen
söndürün artık o lambayı lütfen.Gidenler dönmüyor çünkü..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta