son yemeğini yemeden önce;
neler düşünmüştü kimbilir?
vuruldu ve durdu bile
akmakta olan meşhur kanı
şimdi
cansız bedeniyle, bir atın eyerinde asılı
yonika
maria hilfer caddesindeki evimin
iki gecelik kadını
korkma, hatırlıyorum bak hala adini
Ağlayarak yaşama tutunamayız,
Biliriz
Gülmek de yakişmaz bu saatten sonra bize
Elbet bunu da biliriz
Varsın,
Bugün de dalgasını gecsin güneş
önce ellerin gelir düğmelerime değer
yavaşça soyar kimliğimi
çıplak bir beden kalır bende
geride… ikimize
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!