Gölgeler arasında sessizce duruyorum.
Hak etmedikleri ışığı kapanlara bakıyorum;
gülümsemeleri bedavaya dağılmış,
sevdikleri yanlarında,
şansları ellerinde.
Sonra kendi karanlığıma dönüyorum.
İçimde bir boşluk büyüyor,
nefes almak ağır geliyor.
Bir tüy kadar hafif,
bir bıçak kadar keskin
bu his…
kaybolmak istiyorum.
🕊️
Ayşe Soylu
Kayıt Tarihi : 23.1.2026 19:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!