Gecelerin sessizliği büyür durmadan,
Ne yaparsan yap, ne edersen et.
Gün gelir kalbine basarsın,
Bir tutam özlem, bir tutam hasret.
Aklın almadığında, yerinde durmadığında,
Yenilgiyi kabullenip bağırırsın, emret gönlüm emret.
Bellidir hepsinin nedeni, bilsen de, bilmesen de,
Bir tutam özlem, bir tutam hasret.
Yer etsin kalbinde az da olsa bana karşı birşey,
Acıma olmasın sakın, olsa da nefret.
Daha yeni farkediliyor içimde gizli kalan,
Okyanus gibi bir özlem, dağ gibi bir hasret.
1999
Ufuk ÇobanKayıt Tarihi : 19.7.2005 23:17:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!