Akşamın yürüyen afişlerinde gözlerini kaybettim,
Tut diyemedim ellerimden,
yavaşça kulağıma fısıldayarak
Ben gidiyorum dedi.
Nereye diyemedim?
Bir daha gözlerine bakıp gitme de diyemedim,
Zaten gidecekti de…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Tebrik ediyorum bu güzel ve duygulu şiir için....
'Akşamın yürüyen afişlerinde gözlerini kaybettim,'
'Ben sende kendimi ölüme terk ettim...'
Biri ilk,biri son dizesi şiirin...Arada şiir var...Fazla söze gerek var mı...Dehşetle kutluyorum,saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta