Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yerel...
Sanırım "Kars/Ardahan" yöresinin "Yerli Azerileri", Terekeme...
Güzel midir, bence kesin!
Bir arkadaşımdan bilirim, yıllarca birlikte çalıştık, hemen aynı dönemde de emekliye ayrıldık..
Kendi, eşi ve çocukları... Ayrı bir güzellikti onlarınki..
Şiir de o sanki..
Tebrikler İshak Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta