Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sen-ben değil, biz olamak böyle bir şey olsa gerek.
çok güzel bir şiir olmuş...
Gönlünüze sağlık Sayın Şule AKŞİT...
teşekkür ederim,Hatice hanım,sevgiler saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta