Beni mesrûr eden ilk va’dini ettinse edâ
Ederim kırk senedir topladığım müklü fedâ
Doğuşundan beri noksansa eğer sende vefâ
Edelim gel, bivefâ sevgiye biz dostça vedâ.
Mesrûr = hoşnut
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Vefa yoksa daha doğrusu insanın içinden gelmiyorsa zaten sevgi de yok demektir.. Sevginin olmazsa olmazıdır vefa... Vefalı olayım diye düşünüp tasarlanarak olmuyor.. Sevgi varsa zaten insanın içinden geliyor... Hiç içinden çıkmıyor hatta...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta