Bir Tekerrürü Şiiri - Mehmet Osmanoğlu

bir sükûnet toplarım rengi kaçmış akşamdan
bir sancı gözlerimden geçer sendeleyerek
bir buğulu serinlik koklarım gökyüzünden
bir tılsımlı kumaştan elbisemi giyerek

bir türkü ırgalanır mecalsiz dudağımda
bir ıssız cennet olur sarıldığım yalnızlık
bir ince sızı düşer aşkın sekeratına
bir nehir gize akar yalın parmaklarımdan

bir meltem nefes verir sıcaklayan yanımdan
bir nazar sol yanımı sıvazlayıp kaybolur
bir nazlı vuslat düşer kıyısına gölgemin
bir yıldız ellerinden kayıp kalbimi bulur

bir karanlık delinir ziyasından yüzünün
bir nur topu tan sızar canın dehlizlerine
bir umut filizlenir çorağında ruhumun
bir kuru ırmak yürür uçsuz denizlerine

bir derin özlem kokar duyumsadığım güller
bir inşirah dilenir ruhum mâlihülyamdan
bir özge tin süzülür nur vaktinde sabahın
bir huzur mûsikîsi yankılanır her yandan

bir senin tebessümün cemre olur toprağa
bir sensin iklimleri nevbahara çeviren
bir seninle sağalır sızısı yüreklerin
bir sendeki çerağdır güneşe ışık veren...