Hafif esintili hatta üşüten o akşamüstü;
Şehrin henüz yanmamışken ışıkları,
Bir pus çökmüştü akşama..
Birbirimize doğru, iki ucundan şehrin
İçimizde acıları azaltıp;
Ben seni,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Birbirimize doğru, iki ucundan şehrin
İçimizde acıları azaltıp;
Ben seni,
Sen beni çoğaltarak,
bir defa ektin mi sevgi tohumlarına yüreğine ; sökemezsin bir daha...güzel , akıcı...tebrikler
Yanık bir yüreği yanına alıp gitmek ve
Başarmakmıdır,söyle!
Unutmayı..
*****
Unutmak unutulsa bile, o yürek sende olduğu sürece hep yanacak!
Bu acıyı unutmak mümkün olsa bile varmı geçirecek ilaç?
Taşıdığın sürece yanığında yangınında acılarında
hep o yürekte acıtarak yaşayacak...
Sevgi yüklü saygılarımla.
mükemmel dolu dolu bir şir okudum harikulade
kutlarım saygılarımla tam puan benden
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta