Bir tek bende ağırdı susmak

Bir tek bende ağırdı susmak
kelimeler bile yük olurdu omuzlarıma
herkes konuşur kendince
ben içimde büyütürdüm cümleleri
Gönlüm dardı evet
ama kimsenin kapısını çalmadım
çünkü bilirdim
her gelen biraz eksiltir insanı
Hurdalıkta dolaşır gibiydi umut
parlak görünen her şey paslı
herkes paha biçerdi hayata
ben ederi kadar susardım
Kimseye yukarıdan bakmadım
yükseklik de düşer nihayetinde
insan dediğin
en çok kendine çarpar
Bir bakışın bile bedeli vardı bende
her kelime tartıyla çıkardı ağzımdan
çünkü ucuzdu her şey
ama gönül pahalıydı
Sessizliğimi zayıflık sandılar
oysa ben kırılmamak için susardım
bazen susmak
kendini korumanın tek yoludur
Sevmeye de acele etmedim
geç kalan şey daha uzun kalır
ruhun en kuytu yerinde
iz bırakır sessizce
Ne verdiysem onun kadarım
ne eksik ne fazla
insan ölçüsünü
kendi yüküyle taşır
Sorarlarsa adımı bir gün
rüzgâr söylesin ardımdan
ben ederi kadar yaşadım
fazlasını istemedim dünyadan