gecenin dil kesiği saatlerinde
denizler yürürken bulutlar üstünde
kuşlar umuda kanat çırparken
kimi ucu yanık mektup
kimi kanayan ceriha
kibritimin ucunda yanıp biterken hayaller
alışamam yokluğuna
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta