Dev gibi bir tarih, asırlık mahkum,
Zıtlar arası ahenk, dünden mahrum,
Aynalardan yansır, iki başlı uçurum,
Düşersen düş, mekan kopuk kopuktur..!
Doğmadan öç alır, doğacak bebekten,
Gölgelerin silahı, karanlıkla çökerken,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta