Meğerse ben seninle doğmuşum dünyaya,
Seninle mutluymuşum,
Seninle nefes alıyormuşum,
Şimdi yoksun ya arafta dolanıp duruyorum,
Dışarıdan bakana göre belki de yaşıyorum.
Oysaki sensiz bırak yaşamayı nefes alamıyorum bir tanem.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta