Bir Sonbahar Asiti Şiiri - Yorumlar

Sen yoktun sevgilim,
Sonbahar kapıdan baktı, saçlarında biriken cemre toprağa düştü, sen yoktun. Gülüşlerinden kopan asitli yağmur damlaları içimi eritiyordu, sen yoktun...

Sen yoktun sevgilim,
Ben göğsünden içeri düşen polen tanesiydim ilkbaharda. Yazın içini serinleten bir bardak soğuk suydum. Tenini altına gömdüğün fondotendim. Dudaklarına sürdüğün cisimsiz ve çekici rujundum. Apartman topuklu ayakkabılarından intihar eden gecekondu çocuğuydum...

Sen vardın sevgilim,