Sen yoktun sevgilim,
Sonbahar kapıdan baktı, saçlarında biriken cemre toprağa düştü, sen yoktun. Gülüşlerinden kopan asitli yağmur damlaları içimi eritiyordu, sen yoktun...
Sen yoktun sevgilim,
Ben göğsünden içeri düşen polen tanesiydim ilkbaharda. Yazın içini serinleten bir bardak soğuk suydum. Tenini altına gömdüğün fondotendim. Dudaklarına sürdüğün cisimsiz ve çekici rujundum. Apartman topuklu ayakkabılarından intihar eden gecekondu çocuğuydum...
Sen vardın sevgilim,
Yar yüreğim yar, gör ki neler var,
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.
Devamını Oku
Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin,Hakk'ı seven var.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta