Herkesin dünyası bir başka dönüyor kendinde, benim dünyam ister dönsün ister dursun umurumda bile değil artık. Çölde küçücük bir kum tanesiyim ben. Yüreğim ağır, canımın acısı benim, yük olmadım kimsenin yüreğine ne sevgimle, ne de acılarımla benim bütün yüküm kendime ağırdı, sessizliğime sakladım beni, bendeki her şeyi yine ben de kalsın....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta