ölüm lükse kaçıyor bu aralar
yaşamak denen şeyin
yaşanabilir bir şey olmadığını
anladığımdan beri
ütüsüz,kirli bir gömlek gibi
taşırım ruhumu sırtımda
sakallarımın beyazından akar
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta