Suya düşen kar taneleri yaşama vedayı bile beceremez
Sarılırlar sular üstündeki çürümüş, zayıf yapraklara.
Sen ki, her fırtınada güverteye çıkıp, rüzgâr dilersin
Bil ki, çürük yelkenlerle 'arap saçı' denizleri geçemezsin.
Tuhaf bir göz aldanmasının kristalleri yansıyor yüreğime. Seni vadetmeyen, ancak seni anlatan şiirlerimin sevgi valsi'nde ayraçlarımın içinde saklı kalan gözlerini düşürüyorsun bana her gelişinde. Yaşadığın ikilemler satır aralarıma sızarken, söz bulutumun içinde bir kuğu gibi danslara duruyorsun. Alev alev yanan yüreğin, zaman zaman titremelere kapılan bedenin, tatlı bir tınıyla aralanan dudakların aşkı çağırıyor, sen istemesen de.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta