Suya düşen kar taneleri yaşama vedayı bile beceremez
Sarılırlar sular üstündeki çürümüş, zayıf yapraklara.
Sen ki, her fırtınada güverteye çıkıp, rüzgâr dilersin
Bil ki, çürük yelkenlerle 'arap saçı' denizleri geçemezsin.
Tuhaf bir göz aldanmasının kristalleri yansıyor yüreğime. Seni vadetmeyen, ancak seni anlatan şiirlerimin sevgi valsi'nde ayraçlarımın içinde saklı kalan gözlerini düşürüyorsun bana her gelişinde. Yaşadığın ikilemler satır aralarıma sızarken, söz bulutumun içinde bir kuğu gibi danslara duruyorsun. Alev alev yanan yüreğin, zaman zaman titremelere kapılan bedenin, tatlı bir tınıyla aralanan dudakların aşkı çağırıyor, sen istemesen de.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta