Yokluğuna adanmış bir yürek taşıyordum,
Adın yalnızlığımsa, kurtuluşum tebdil-i mekân olmalıydı
Ve İstanbul’u gelmemesine terk etmeliydim
Çünkü kurtuluşum kendimi kaybetmeme bağlıydı
Ve ben İstanbul’dan ayrıldığımda zaten olmayacaktım
İstanbul ikimize de aşinaydı, ikimizde İstanbul’a
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta