Saç baş darmadağın o kavşakta,
Feri sönmüştü gözlerinin beni beklerken
Buz gibi olmuştu yüreğim kaldırımda
Sen onun farkında bile değilken.
Karnımızı doyurmak için köşedeki dürümcüden yemiştik,
Yerli yersiz sohbet etmiştik,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta