Bir Sivaslı Sevmeden Ölme

Bozkırın rüzgârı sert eser,
Taş sabrı öğretir insana.
Sivas’ta güneş ağır doğar,
Ama bir doğdu mu, içini ısıtır adamın.

Kızılırmak gibi sessiz akar ömür,
Sözler ketum, duygular derin.
Bir Sivaslı kolay sevmez belki,
Ama severse yürektendir, bilin.

Soğuk kışlar sınar insanı,
Dostu, ekmeği, sözü ölçer.
Sevmeden geçirme bu diyarı,
Gönül donarsa, bahar geç gelir.

Bir türkü düşer dudaklara,
Bir bakış yeter bazen.
Bir Sivaslı sevmeden ölme,
Sevgi yakışır bu kadim topraklara en çok.