Ne zaman eline bir kalem alsan
Batırıyorsun sivri uçlu kalemini mısralarıma
Eskiden ağaçtan küt uçlu kalemlerle yazardın
Ben de sevda yüklü yüreklere ses olurdum
Bu sivri uçlu sıfır beş kalemi aldın eline
Batırdıkça batırıyorsun duygu yüklü yüreklere
Canımı yaktıkça yakıyorsun
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta