İçimde ölen öldü, kalan kaldı, ben aynı
hatalarımla, masumluğum arasında bir yerden,
en sevdiğim şarkının en güzel yerinden,
müptelası olduğum yüzün gülerken kıvrıldığı teninden,
gölgemle gölgenin koptuğu o yerden;
bir şiire uzanıyorum; ellerimi yakıyor, seni donduruyor, bizi öldürüyor...
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
melek olup gökyüzünden ardımızdakilere bakıyoruz sonra..
herkes bizi konuşuyor.. sevgimizi..
koca bir ömre sığmamıştık oysa..sığdıramamıştın..
bu film kadar kısaydık işte.. senaryomuz aşk..
beni üşüten güneş seni nasıl yakıyor düşündün mü hiç..
ya da seni yakan kar beni nasıl üşütüyor..
...
biz ölmedik çünkü..
ben öldüm.. sen öldün..
öldürdün bizliğimizi..
...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta