Dün gece..
Bir şiir daha öldü,
Fukara yüreğimin
Issız bir koyunda..!
Aslında o,
Doğmadan
Ölmiştü..
Bir ilham perisinin
Ana rahminde..
Onun..
Selası bile,
Okunmuyacak
Yıkanııp,yunmuyacak..!
Ardından,
İki damla göz yaşı bile
Dökülmeden..
Buruşmuş,
Beyaz bir kağıt içinde..!
Sessice,
Gömülecek.
Yüreğimin o ıssız,
Kimsesiz şiirler mezarlığına..!
15.04.2017 / Berlin
Mahmut Mücahit ÖzdemirKayıt Tarihi : 15.4.2017 12:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Nice şiirlerde buluşmak dileğimle...Selam ve saygılar...
Duyguların aktarımı ve temayı işleyiş çok başarılıydı... Kutluyorum Mücahit bey kardeşim...
Selam ve Sevgilerimle...
Söylenmeyen sözler ne kadar çok şey anlatır aslında Mahmut Bey... en az söylenenler kadar... İş, onun sesini duyabilmektedir...
Bunun içinde benzeri durumu yaşamak gerekir... Söylenecek çok şey varken hiçbir şey söyleyememek nasıl bir duygudur, bunu ancak yaşayan bilir.... Hani, doluya koysan almaz, boşa koysan sığmaz misali.... en iyisi sessizliktir böyle zamanda...
İçimizde büyür o anlar, duygular, bakışlar, sesler, sözcükler.... ve sadece susarız bazen... sadece susarız...
Şairimizin dediği gibi : 'En güzel şiir yazılmamış şiirdir.'
Kapalı anlatımıyla çok şey anlatan ve yeni şiirlerin ayak seslerini duyuran şiirinizi ve sizi içtenlikle kutlarım Mahmut Bey.... Daha nicelerine.... Saygılarımla....
TÜM YORUMLAR (7)