İçimde yeşerirken vahşi dağ çiçekleri
Duygularım bir vahşi çiçek güzelliğince.
Ve her duygum vahşetten kopar kendiliğince
Kapatır gönlümdeki sırıtan lekeleri.
Bilirim bir tapınak yok Tanrı' sız evrende
En ağır günahları yüklediğim biri var.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta