tam yeriydi yazmak için pencere kenarı;
uzaklarda ışıklar ve yol levhaları.
her şey hazırdı canı sıkkın bir şaire şiir yazması için,
bir şey eksikti sadece;
gönlünü yokladı.
sessizdi, sakindi gönül,
taş atsan yankı yapardı,boştu.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta