Bir sevgi masalının, kahramanıdır ezgi,
Tayfun’la paylaşıyor, bir ömrün sahnesini.
Yüreklerde kıvılcım, gözlerinde o sevgi,
Duyup haz alıyorlar, kalplerin nidasını,
Yaşamayan ne bilsin, gönül macerasını.
Bir okul macerası, tanıştırdı onları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta