Bir sevdiği olmalı insanın;
Hüzünden arınmış,
Kana bulanmamış,
Çile ve kederden uzak.
Bir sevdiği olmalı insanın;
Gökyüzü gibi mavi,
Yaprak gibi yeşil,
Süt gibi ak.
Bir sevdiği olmalı insanın;
Güneş gibi sıcak,
Ay gibi parlak,
Su gibi berrak.
Bir sevdiği olmalı insanın;
Yarasına melhem,
Kalbine yoldaş,
Soluğuna nefes.
Ve bir sevdiği olmalı insanın;
Karanlıkta bir ışık,
Fırtınada bir liman,
Yalnızlıkta bir ses.
O, varlığıyla hayatın en zor yanlarını bile
Sevgiyle taşımayı öğretmeli insana.
Kayıt Tarihi : 9.4.2020 12:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Şiir




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!