Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bilsen ençok sebepsiz ayrılık yakar içimi
yenildim işte direnen yüreğine
yine de severdim seni
kaçışın kendine dönmen ....sanırım insanı en çok yakan sebebsiz ayrılıklardır.Kendimi yaşantımı buluyorum şiirlerde kutluyorum
çok güzel etkileyici şiir aşk bazen varsayıp aşkı yaşamaktır zaten aşka ulaşılınca aşk da devinimi bitirecektir yüreğinize sağlık ahmet acav
çok güzel...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta