Hiç bir zaman egomanya altına girmedim hiç bir emir altında kalmadım her zaman başım dik o isyankar çocuğu taşıyordum içimde
Fakat şimdi; Sessizlik denen sis bulutları öyle bir çöktü ki üzerimize o bulutların içerisinde birbirimizi göremez olduk
ve ben ilk defa bu kadar uysalım...
Bir birimize o kadar çok benziyoruz ki bunu bir aynaya benzettik ve aynaya konuştuğumuz gibi konuşuyorduk hep birbirimize
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta