Günler yıllar gelip geçiyor su gibi,
Yıldızlar kayıyor her gece rüzgar gibi.
Kuşlar bile göç ediyor diyardan diyara,
Kaç güneş yılı geçti bilmiyorum.
Kaç mevsim değişti bilmiyorum.
Çevremdeki simalar bile tanınmaz oldu.
Bazıları göç etti sonsuz bir hayata,
Ama sen dönmez oldun bana ne de buralara;
Gelmez oldun, geçmez oldun, ses vermez oldun.
Bir sır oldun, aniden bu dünyadan kayboldun.
Ne olur uzaklardan bir ses ver, duyarım seni.
Ya da saçından bir tel kopar havaya bırak,
Rüzgarla uçar, bir sabah ayazında bulur beni.
Bir gün güneşle gelir, düşer kapıma gül rengin,
Aramızdaki dağlar denizler sonsuz gibi engin.
Ne olur çık yüksek bir tepenin zirvesine,
Aç kollarını, yay saçlarını, ten kokun yayılsın.
Bulutlar toplansın, içine gül kokunu alsın.
Yağmur olsun, üstüme damla damla yağsın.
Bedenime, ruhuma, zihnime sonuna kadar insin.
15.10.2017 Pazar
Selami UTKAN
Kayıt Tarihi : 15.10.2017 21:04:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Selami Utkan](https://www.antoloji.com/i/siir/2017/10/15/bir-ses-ver-20.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!