Son yapraklarınıda döküyordu ağaçlar
içimde sevgi yanması, aşkı aradığım zamanlar
yürüyorum, yanı başımda çıplak ağaçlar
sanki utanır yapraklarıyla halvetini saklarlar
bense konuşuyorum usul ve sessiz eski günlerden
yüreğimde aşk acısı, dudaklarında bir ateş yangını
yüreğim dudaklarıma neden bu kadar yakın ki
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta