Kırıldığı yerden koparda gider çiçekler
Bir rüzgara kapılmış gitmiş benim gülümde
Ellerimle tutamamışım
Ardından öylesine bakakalmışım
Sonra bir güneş açmış ufuktan
Daldığım köşeden uyanıvermişim
Sessizden toprağa uzanıp
Görmüşüm tomurcuğunu, sevinmişim
Suyuna sevgimi katmışım
Dallanıpta budaklandırmışım
Korumuşum ben seni
Ve şu dünyada bir seni ben uyandırmışım
Kayıt Tarihi : 10.8.2005 20:15:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!