Yüzümde eser yok senden, artık kendini arama bende.
Saçlarımı kestim, daha da uzatmam sakallarımı.
Yüzümün kıvrımlarında sana dair mimikler yok,
Gülümsemem... Onu da götürmüş gibisin giderken.
Soğuk suyla duş alıyorum mesela, sen üşüyorsun zannediyorum hâlâ.
İçimden taşan volkanlara binaen, üşüyen yalnızca ben.
Dik dik yürüyorum hâlâ kadere çatarcasına,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta