sen kalıyordun biten akşamlardan sonra bana
sana sarılıyordum acılarımla başbaşa
bir sen oluyordu dünya, birde sabah
yollarım sana çıkıyordu bu şehirde yoksulluktan sonra
bütünleşiyordum seninle ve durmuştu zaman
sende son buluyordu ruhum gözlerim ağlamaklı
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




yüreğine ve kalemini sağlık..her eksik yaşanmışlık dans ettirir kalemi kağıttta olan yüreğe olur kalanlarsa..ne kaldı ki..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta