Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Varlığından geçenin hali iki büklüm.
Başını döndürür köşede yaşlı dilenci adama verilen sadaka gibi.
Bunca düşünce, bunca anımsayış kimin.
Şimdi alay ediyor ömür bahçesinde bir gül.
G/özden çıkardığın onca Sevinç’in adı sevgiydi.
Şimdilerde dizginlenemeyen gafletler geliyor aklına
Bir kabir başında durup.
Yarın, bol bol zamanın var diyen o yalancı nefs.
Nasiplendik elhamdülillah.
Aşkınız daim olsun.
Yüreğinize sağlık.
Allaha emanet olun.
Selam ve dualarımla.
Hoşça bakınız zatınıza.
Birlikte çıkılan bir yol...Zorlu bir mücadele, son virajı dönerken halen el ele olmanın güzelliği her şeye bedeldir.
Bu uzun yolda karşılaştığınız yol arkadaşları kimi dost, kimi riyakar olabilir , önemli olan yola çıkarken tutuğunuz elin yanınızda olması. Gerisi bence önemli değil.
Az olsun öz olsun. Varsa bir kaç dost , yalansız riyasız...Daha ne olsun ?
Kutladım .Yüreğinize sağlık. Kaleminiz daim olsun.
Sevgiyle birleşen sıcacık bir el, o kadar kutsal ve içtendir ki her şeye bedel... Yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta