Bir sen kal yârim…
Hayatın bütün gürültüsü susmuşken, yalnızca senin adın yankılanıyor içimde. Zaman, omuzlarıma yığılmış bir yük gibi ağır; geceler, damarlarımdan çekilen kan kadar soğuk. İçimde kırık bir aynanın parıltısı var: Ne yana dönsem seni yansıtıyor.
Sen, varlığımla yokluğum arasındaki tek çizgi; ben, senin sessizliğinde boğulan bir dua…
Her gece tespihime dökülen göz yaşım gibi
Bir sen kal yârim…
Ben Dünyanın bütün sokaklarını yürüdüm, bütün şehirlerini ezberledim; ama hiçbirinde gözlerinin rengi yoktu. Senin bakışların, karanlık bir kuyunun dibindeki son ışık gibi; ellerinse, yılların nasırına rağmen hâlâ ilkbahar
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta