Akşam olunca içimde bir boşluk büyüyor.
Sanki evin bütün ışıkları yanıyor da
Bir oda karanlık kalıyor.
Çay koyuyorum kendime, iki bardak alışkanlığı var ellerimin.
Sonra hatırlıyorum…
Sen yoksun.
Buhar yükseliyor bardaktan, gözlerim doluyor usulca.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta