mesala otursak beraber bir akşamüstü,
izlesek akdenizin maviliklerini karşılıklı çay içerken..
düşlerimize ortak olsak, karşılık beklemeden..
ben sana, seni seviyorum desem,
ki ben de seni demek için sabırsızlaşsan karşımda,
gözlerimin taa derinlerine dalmışken..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta