Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yüreğimde çakılı kaldı, şu namussuz şarapnel. sözün bittiği yer..tam onikiden vuran muhteşem bir imaj..tam puanla kutluyorum..
Bu nasıl bir şiir böyle Murat bey...İçinde sitem var,aşk var,yakarış var,küfürün bini bin para,valla ne diyeyim? TEBRİKLER en kocamanından...Bu arada bir şey söyleyeyim,antoloji.com a uzun zamandır girmemiştim,girmek istediğimde de şifremi hatırlayamadım :) dilerim artık sık sık girerim de unutmam ve siz güzel dostlarla yine birlikte olurum..Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta