Bir kalemimle uyuşmuş ellerim
Gözlerim baharın yağmurlarıyla
Bir kağıtla buruşmuşsa yüzüm
Ayaklarım uçsuz bucaksız sokaklarıyla
Bir koku ne kadar sızlatır çektikçe
Yüreğime konan kırlangıçları
Bir çırpıda uçurtur sessizce
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta