Bir şehirde seni sevdim diğer şehirde beni

Yürüdüm
çok yürüdüm,
taşımadım cebimde harita,
çünkü bazı yollar
ayağın değil
yüreğin meselesidir.

Bir tren geçti içimden,
dumanı içimi doldurdu
tekerlekleri
zamanın kaburgalarına vura vura
ilerledi.
Ben baktım ardından
ve öğrendim:
gitmek
her zaman terk etmek değildir.

Bir şehirde seni sevdim,
adını bilmediğim sokaklarda,
ekmeğin sıcak,
duvarların yorgun olduğu bir yerde.
Gülüşün
bir sabah gibi girdi odama,
perdeleri açmadan aydınlandı dünya.

Seni sevmek,
bir halk türküsü söylemek gibiydi
kalabalığın ortasında,
sesimle tek başıma
ama inatla,
ve korkmadan.

Sonra yollar yeniden uzadı,
bavullar ağırlaştı,
ellerimiz
aynı cümleyi tutamadı.
Ama bil ki,
bazı ayrılıklar
yenilgi değildir,
yalnızca
zamana bırakılmış bir direniştir.

Ben inanıyorum,
ekmeğin bölüneceğine,
güneşin mutlaka doğacağına,
ve aşkın
bir insanı
insana yaklaştıracağına...

Şimdi yürüyorum,
arkamda ayak izlerim,
içimde sen.
Bir gün
aynı dağları görmüşsek eğer
bil ki
aynı yerden geçmiştir yollarımız.

Çünkü sevda,
bir kişiye değil,
bir umuda tutulur her yerden.