Gezdim sokak sokak yalnızlığımı
Her köşesini ezberledim hasretinin
Attığım her adım imzam oldu yollara
Sevgin olmadan yaşlandı bu beden
Kaybolmaya yüz tutmuş hayaller düşler
Bir şehir düşledim kendime
Binaları duygulardan yoksun insanlar
Sokakları hasret girdabı
Ağaçları yeşermeden kesilen umutlar
Bankları gelmeyeceğini bile bile bekleyenlerle dolu
Kaldırımlarındaki taşları kalbimin kırıkları
Rüzgârın savurduğu kumlarsa hayallerim
Yine çaresizliğimde sessiz yalnız bir şehir düşledim
Yokluğun böyle bir şey sevgisizliğinde boğuldum bu şehrin.
Zennehar Yılmaz
Kan ter içinde gece
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına
Devamını Oku
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına




:)) neden?
Bence böyle şehir düşlemeyin derim.İlhamınız bol olsun.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta