Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Ahh İstanbul... İnsanı nasıl da kendine çekmeyi biliyor. Bir hacının Kutsal Toprakları özlemesi gibi, bir giden bir daha istiyor, bir daha... Özellikle beşinci bend favorim oldu:) Kaleminin hep güçlü olması dileğiyle...
İstanbul demek, dünya demek.
Çok güzel çokkk..
Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta